Het gesprek (2)

Vorig jaar was het seizoen ineens voorbij. Althans zo leek het. Maar na een enorm lange winterstop – want ja echt veel gevoetbald is er niet na december – konden in juni onverwacht toch nog wat trainingen worden afgewerkt. We konden zelfs spreken van een selectieperiode.

Vorig jaar rond die tijd liep oudste dochter na de laatste selectietraining nog gespannen met de HJO van haar potentieel nieuwe cluppie mee. Om vervolgens in het gesprek te horen dat ze er bij zat. Wat was ze blij! Dus vol enthousiasme stortte ze zich in dit nieuwe avontuur. Maar toen kwam corona. En was het lang stil op het veld. Heel erg lang. Bij de selectietrainingen voor de zomerstop had ze dan ook echt geen idee wat ze kon verwachten. Had ze zich voldoende kunnen laten zien? Vonden ze haar goed genoeg om nog een jaartje mee te mogen doen?

En toen kwam daar dus weer het gesprek. Maar de HJO wond er geen doekjes om: ze zat er weer bij. Wat een opluchting! Wel spraken we af dat we zouden kijken hoe het fysiek zou gaan. Want nu ging dat nog prima, maar de O16 is natuurlijk een leeftijdscategorie waar het ineens snel kan gaan. Waar jongens kerels worden. Bovendien spelen ze dit seizoen volgens de nieuwe indeling van de KNVB in de 5e divisie (zeg maar de oude 2e). Dat is niet niks. Houd je dat als meisje dan nog vol? Je wil ook voorkomen dat het een aaneenschakeling van blessures wordt. Kortom, de kerst wordt een mooi moment om dat te evalueren.

Op papier een mooi plan. Maar in de aanloop naar het seizoen leek dochterlief wel op slot te zitten tijdens de oefenwedstrijden. Het was allemaal in haar koppie gaan zitten. Ze wilde te graag aan haar nieuwe trainer bewijzen dat ze het kon, waardoor ze met haar hoofd speelde in plaats van met haar hart. En dus was het weer tijd voor een gesprek. Alleen nu niet met de HJO, maar gewoon. Tussen moeder en dochter.

En blijkbaar heb ik iets gezegd dat hout sneed. Want afgelopen zaterdag stond ze in de eerste wedstrijd van de competitie weer heerlijk te ballen. Een genot om naar te kijken. Vooral omdat ik zag dat ze zelf ook weer plezier had. En die halve kerels op het veld? Ach, daar stond ze prima haar mannetje tegen. Dus als ze deze lijn volhoudt, dan kan ze met enig vertrouwen uitkijken naar het volgende gesprek.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 comments
UA-74423621-1