Kater

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover. Het moment waar alle speelsters het hele jaar naar toe hadden gewerkt: het KNVB Toptalententoernooi in Schalkhaar. Vorig jaar wonnen ze – zonder een tegendoelpunt te incasseren – het toernooi glansrijk. En ook tijdens de drie onderlinge ontmoetingen afgelopen seizoen, was de MO13 West steeds de bovenliggende partij. Kat in ’t bakkie dus. Of niet?

De dag leek in ieder geval goed te beginnen. Zo was het zaterdag nog bloedheet – en dus geen lekker voetbalweer. Zondag daarentegen hield de bewolking de zon wat tegen. Prima uitgangspunt voor de speelsters dus. Eenmaal aangekomen verdween oudste dochter gelijk in de kleedkamer. Ik was benieuwd of ze voor het toernooi eindelijk eens passende kleding zouden krijgen. Op de lijst stond namelijk niet specifiek vermeld dat ze hun wedstrijdtenue mee moesten nemen. Bovendien zag ik speelsters uit andere regio’s in goed zittende tenues lopen. Dus wie weet.

IJdele hoop bleek al snel, toen ik de meiden in hun oversized tenue het veld op zag lopen. Ach ja, uiteindelijk kwamen we voor het voetbal en niet voor een modeshow. Dus moesten we ons daar maar op concentreren. Want mooi voetbal zouden we zeker te zien krijgen. Althans, dat was de bedoeling.

De eerste pot speelde we tegen regio Noord/Oost. Mijn dochter droeg de aanvoerdersband en ik zag haar stralen. Helaas was dat echter van korte duur. Want geen idee wat er met het team aan de hand was. Want wat speelden ze beroerd zeg! Een aantal had de dag ervoor nog een toernooi gespeeld bij de eigen club. Wellicht zat dat nog in de benen. Ook was de startopstelling niet de sterkste. Althans dat vonden wij ‘coaches’ langs de kant. Maar wat de reden ook was. Het was gewoon echt slecht. Niet verwonderlijk dat we met rust op 1-0 achterstand stonden. Na rust kwam gelukkig dan toch de 1-1 en vlak voor het eindsignaal benutte speelster D. nog knap een vrije trap waardoor we met een 2-1 overwinning het veld konden verlaten. De mazzelaars.

Al gold die mazzel helaas niet voor iedereen. Tijdens de wedstrijd kwam één van onze speelsters namelijk snoeihard in botsing met de keepster van de tegenpartij. Een schreeuw door merg en been deed ons allemaal verschrikt opkijken. Dit zag er niet goed uit. Helemaal niet goed zelfs. Speelster B. werd het veld afgedragen en voor controle naar het ziekenhuis gebracht. Verslagenheid alom dus. En een groeiende wil om dit toernooi te winnen maakte zich van ons meester.

De volgende wedstrijd was tegen een Duits team. Het spel aan onze kant was een stuk beter dan in de eerste pot. We wonnen dan ook met 3-0. Met twee overwinningen op zak lonkte de eerste plek. Maar voor het zover was moesten we eerst nog tegen regio Zuid. Eigenlijk vreesden we hen het minst. Maar onderschatting kan zich tegen je keren. En dat gebeurde dan ook. Al vrij snel scoorden ze uit een corner en stonden we met 1-0 achter. Het zou toch niet?

Mijn dochter was deze wedstrijd op de de bank begonnen, maar kwam er na rust in. Een gouden wissel leek het. Nou ja goud…. Allereerst kopte ze heel knap de 1-1 binnen na een corner. Ontlading aan onze kant, want aan gelijkspel hadden we genoeg. En net toen ik het thuisfront via de app op de hoogte bracht, werd er aan de andere kant gescoord. En weer was het mijn dochter. Niet dat ze er echt iets aan kon doen. De bal ketste tegen haar scheenbeschermer en draaide zo de goal in. Maar toch. Hierdoor moesten we wel onze eerste verliespartij dit seizoen incasseren. En was de toernooiwinst verre van zeker.

Tijdens de prijsuitreiking zaten we dan ook met samengeknepen billen op de tribune. Zou het genoeg zijn? En toen kwam daar eindelijk het verlossende woord. Het ging tussen ons en regio Noord/Oost, maar op onderling resultaat ging West er met de medaille van door. Een beetje katterig voelde het wel. Want op basis van het spel van die dag was het totaal onverdiend. Maar op basis van de rest van het seizoen meer dan terecht.

Ondertussen bereikte ons slecht nieuws uit het ziekenhuis. Teamgenootje B. had inderdaad een ernstige blessure opgelopen en komt de komende tijd niet meer in actie. De kater maakte plaats voor ontnuchtering. Sommige dingen in het leven zijn nu eenmaal veel belangrijker dan een toernooiwinst.

Dus B., als je dit leest heel veel sterkte en een voorspoedige revalidatie gewenst. Deze medaille is voor jou!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 comments
  • Hoi Judith, Ik zag je staan vorige week zondag en ik dacht: zal ik haar aanspreken. Nee…toch maar niet….maar ik was wel benieuwd wat je over het toernooi zou bloggen. Nou je hebt een mooi, eerlijk verslag gemaakt. Precies zoals het was….het was een spannend toernooi en tja…winnen van West…dat is wat onze meisjes wilden. Uiteindelijk niet gelukt maar wel met opgeheven hoofd van het veld af. Inderdaad erg zuur voor het geblesseerde meisje. Dat gun je niemand. Als ik je volgend jaar weer tegen komt op de velden zou dat mooi zijn want dat betekent dat onze meiden door zijn naar O14. Groetjes van een moeder van een Noord/Oost meisje….ps het mailadres verraadt welk meisje;-)

    • Hi Anita, dank voor je leuke bericht en volgende keer gewoon aanspreken hoor! Zou inderdaad heel leuk zijn om elkaar volgend jaar tegen te komen. Wordt een spannend jaar voor onze meiden. Op welke positie speelt M.? (ja ja, je e-mailadres verraadde het inderdaad 😉

      • M.’s positie is rechtsback. Jouw dochter was dus de aanvoerder. Op welke positie speelde zij dan? Ik ben erg benieuwd hoe het gaat volgend jaar. We zullen wel zien. Ik vind het iig erg leuk om te zien dat op dit moment het vrouwenvoetbal hot is en dat onze dochters onderdeel uitmaken van deze mooie ontwikkeling. Groetjes uit het mooie Twente 😉

        • Ze hadden uiteindelijk iedere pot een andere aanvoerder, mijn dochter was het alleen in de eerste wedstrijd. Zij speelt bij de KNVB centraal achterin. En inderdaad geweldig om te zien wat voor ontwikkeling de sport op dit moment doormaakt en dat ze daar een onderdeeltje van mogen zijn. Hopelijk duurt hun droom nog even voort! Geniet!

UA-74423621-1