Mooie dingen

Twee weken geleden ontmoette ik iemand met het levensmotto #mooiedingendoen. En ze heeft gelijk. Want als je dat doet, komt er vanzelf nog meer moois op je pad. En vermenigvuldigt het zich dus gewoon.

Dit blog is daar het levend bewijs van. Ik begon het ooit omdat ik zo weinig kon vinden over het meidenvoetbal. En dacht, dan ga ik het zelf maar maken. Omdat ik het leuk vond, en omdat ik het zo’n mooie tak van sport vond, die meer aandacht verdiende. Inmiddels zijn we alweer ruim 5(!) jaar verder en heeft die beslissing me heel, veel mooie dingen gebracht. Van een persplaats op het EK 2017 tot en met het uitgeven van een bundel met daarin een voorwoord van niemand minder dan Carolien Miedema. En nog heel veel anders moois daar tussenin.

Het heeft deuren voor me geopend, me dingen laten doen waarvan ik nooit had gedacht dat ik het kon, mijn horizon verbreed en mijn grenzen verlegd. Maar het heeft me vooral ook heel veel mooie ontmoetingen opgeleverd met gepassioneerde mensen uit het meiden -en vrouwenvoetbal.

De ontmoeting van twee weken geleden is daar geen uitzondering op. En nu mag ik dus weer wat moois toevoegen aan mijn lijstje. En weer mijn horizon verbreden. En weer mijn grens een beetje verleggen. Wat ik dan ga doen? Daar kan ik nog niet heel veel over zeggen. Behalve dan dat ik mijn ervaring mag uitbreiden richting zaal. En me samen met een topteam mag inzetten voor een hele mooie club. En dat ik daar heel blij van wordt.

Wie had dat gedacht van dat kleine meisje dat opgroeide naast een voetbalveld, zonder er ooit een voet op te zetten? Wiens enige, echte jeugdherinnering aan voetbal dateert uit ’88? En die moeder is van twee talentvolle speelsters, maar zelf geen bal kan raken? Ik niet in ieder geval. Maar mooi is het wel!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 comments
UA-74423621-1