Ons eigen voetbalfeestje

Nog 100 dagen te gaan! En dan barst er een fantastisch voetbalfeest los. En in aanloop daar naar toe zijn overal in het land voetbalfestivals. Fantastisch natuurlijk. Maar ook een goede aanleiding om ons eigen feestje te bouwen. Althans. Dat vonden vriendin Y  en ik.

Want heel leuk hoor, om altijd langs de lijn te staan en onze meiden te zien voetballen. Maar ook heel frustrerend om met je dochters een balletje te trappen en compleet ingemaakt te worden. En dan houden ze zich nog in. Maar ja. Ik heb dan ook geen voetbalgenen. Kan er echt werkelijk waar niets van. En dat is jammer. Want hoe leuk zou het zijn om simpelweg een bal aan te kunnen nemen zonder dat deze alle kanten op stuitert? Om samen over het veld te hollen en iets te doen wat echt op voetbal lijkt? En tegelijkertijd ook nog iets aan je conditie doen.

Onder het genot van een kop koffie – waarbij ook buuf R. aanschoof – werd dan ook het idee geboren om trimvoetbal voor vrouwen op te zetten. Voor de niet-hockeyers onder ons: trimvoetbal is de voetbalvariant op het populaire trimhockey. Kortom voor degenen die geen of weinig voetbalervaring hebben en toch 1x per week vrijblijvend willen voetballen. We werden gelijk helemaal enthousiast. De eerste plannen werden gesmeed.

Want wat heb je allemaal nodig? Om te beginnen een veld. En een trainer. Want met ons gebrek aan ervaring is enige begeleiding wel op zijn plaats. Al is het maar om blessure leed te voorkomen. Want tja, we zijn ook geen 30 meer hè. En dan natuurlijk een team. Minimaal 8 personen in totaal. Zodat je ook een beetje leuk kunt trainen. En een trainingsdag. Als parttime werkende moeder, mikkend op onze mede lotgenoten, leek ons de woensdagochtend ideaal. Kids lekker naar school en hop door naar het trainingsveld. Alhoewel de avond natuurlijk ook een goed alternatief is. Ik zie de derde ronde al lonken. Enfin, eerst maar eens kijken wat mogelijk is.

En dan is het fijn dat je al bij een club zit. En dat ze daar ook nog eens heel enthousiast reageren. Dat we een veld krijgen. Ongeacht of het de woensdagochtend of de vrijdagavond is. Dat we de kans krijgen om een pilot te draaien tot aan de zomer. Dat er 2 mensen op staan die zich willen inzetten als trainer. En dat we dus gewoon een ‘go’ hebben!

En dan komt alles in een sneltreinvaart. Wordt in nog geen 2 weken tijd een idee aan de keukentafel omgezet in een heuse pilot. Worden flyers en posters  ontworpen. En kunnen we dus gaan werven! Kortom, voetbalminnende moeders, zussen, vriendinnen, nichtjes en oma’s, opgelet! Straks is er geen excuus meer. Want als ik het kan, kun jij het ook. Dus we gaan het gewoon doen. En wie weet. Wordt de pilot zo’n succes dat we na de zomer verder gaan. En is het animo zo groot dat we zelfs met degene die dat willen in competitie verband kunnen gaan spelen. En gaan we van een ochtend uiteindelijk toch naar de avond om samen de derde helft in te luiden. Wie weet.

Maar voor het zover is, eerst maar eens naar de plaatselijke sportzaak. Want kicksen en scheenbeschermers lijken me geen overbodige luxe. En als het dan echt goed gaat. En ik een beetje het idee krijg dat ik niet meer onherkenbaar over het veld hoef. Dat mijn dochters zich niet meer helemaal schamen als ik een poging waag een balletje te trappen. Als ik niet alleen een bal kan aannemen maar ook nog eens leuk kan terug passen. En ik net kan doen alsof ik over een beetje basistechniek beschik. Dan mag ik heel misschien van mezelf ook een eigen setje aanschaffen. Want ja, het oog wil ook wat natuurlijk.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

6 comments
UA-74423621-1