Stoer

Mijn twee oudste dochters voetballen in een jongensteam. Nou en? Doodnormaal toch? Ik bedoel. Ik weet niet beter. Mijn oudste heeft altijd tussen de jongens gespeeld. Bovendien spelen we geregeld tegen teams waarin ook meiden zitten. Dus ik vind het niet heel bijzonder. Als ze lekker mee kunnen ballen maakt het niet uit of ze jongen of meisje zijn.

Maar wat ik wel ontzettend stoer vind, is dat mijn middelste dochter niet het enige meisje in haar team is. En dat haar teamgenootje niet gewoon een van de veldspelers is. Nee. Zij is gewoon de keepster! De laatste man in het veld. Die de snoeiharde ballen van haar mannelijke leeftijdsgenootjes uit het net moet houden. Hoe cool is dat?

En dat doet ze niet onverdienstelijk. Ze heeft dit seizoen al vaak voor een mooie redding gezorgd. Ze staat haar mannetje zullen we maar zeggen. En dat vind ik dan weer wel heel bijzonder. Want keepen is toch net even anders dan spelen. De kracht achter een bal die door een jongen wordt geschoten lijkt me bijvoorbeeld al anders. En ik kan me zo voorstellen dat de druk op haar schouders ook hoger ligt. Want hoe je het ook went of keert. Als meisje tussen de jongens moet je je dubbel bewijzen. En als je dan ook nog op de sleutelpositie van keeper speelt, geldt dat nog eens extra.

Maar het lijkt allemaal alsof het haar geen moeite kost. Ze komt het veld op als ‘one of the guys’. Duikt en springt alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En natuurlijk. Zij weet waarschijnlijk niet beter. Voor haar is het gewoon normaal. Net als het voor mijn meiden normaal is dat ze tussen de jongens spelen.

Maar D., als je dit leest, ik vind je super stoer! Misschien kijk ik iedere week wel naar de nieuwe Sari. En dat is best wel heel gaaf. Dus wie weet, sta je straks tijdens het WK van 2027 wel onder de lat met een leeuwin op je shirt. Mogen wij dan je handtekening?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 comments
  • Judith schrijft hierboven enthousiast over een meisjeskeepster. Het meisje in het team van haar middelste dochter dat zo stoer is. Gelukkig is ze niet de enige meisjeskeepster. Op zondag staan er op dit moment 16 meisjeskeepstertjes bij de Ado kliniek! Beter worden met een goede en leuke trainer.
    Maar eigenlijk vind ik die E-tjes keepstertjes helemaal niet meer zo stoer. Meer schattig, in die kleine doeltjes. Het is voor ons jeugdsentiment. Want afgelopen zaterdag kwam jongste dochter thuis met haar nieuwste trainingspak van de club. Qua grootte paste het trainingspak haar vader, en die is 30 kg zwaarder en 15 cm langer. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er JO17 op de voorkant staat. En jongste dochter is nog steeds de keepster. De vingerprotection staafjes in haar handschoenen zijn inmiddels bijna gebroken door de schoten van de jongens.
    Maar ze hoort er nog steeds gewoon bij, net als in de E. Het enige verschil is inmiddels de eigen kleedkamer. En wij weten inderdaad niet beter. De keepster is onze jongste dochter. Ook onze oudste dochter heeft twee jaar in de JO17 gespeeld als volwaardig veldspeler.

    • Beste voetbalouder, wat een mooie toevoeging! En superknap om in de JO17 nog steeds je mannetje te kunnen staan tussen die grote knullen. Hier hopen ze dat ook ooit zover te schoppen. We gaan het meemaken

UA-74423621-1