Op de kaart (5)

In 2016 vroeg ik mij in een blog af waarom er geen voetbalplaatjes van de vrouwen waren. Inmiddels zijn we twee jaar en een EK verder. En heeft het vrouwenvoetbal een enorme spong gemaakt. De voetbalplaatjes zijn er. En dus wordt er gespaard.

Allereerst begon het natuurlijk met de kaartjes van mijn dochters zelf. Een gezamenlijke actie van de plaatselijke supermarkt en hun eigen voetbalclub. Zo leuk om een heus eigen plaatje te hebben! Ik reed er zelfs voor om. Want het was uiteraard niet de supermarkt bij mij om de hoek die deze actie sponsorde. Dat zou veel te makkelijk zijn. Dus trok ik iedere weekend op speurtocht. Op zoek naar de gewenste boodschappen. In een voor mij vreemde winkel. En met veel meer thuiskomend dan gepland. Want tja, extra boodschappen betekent extra voetbalplaatjes. En ik was er nu toch.

En net toen ik dacht, nu is het wel mooi geweest, kwam de volgende supermarkt met een actie. En wat voor één. Een Eredivisie voetbalplaatjesboek. En oké de Eredivisievrouwen stonden er niet in. Maar het Oranjeleeuwinnen wel. Wie had dat twee jaar geleden gedacht? Wat is dat ineens snel gegaan. Zo bleek ook op de school van jongste dochter.

Want kleine meisjes worden groot. En dus mocht ze vorige week voor het eerst wennen op de basisschool. Een mooie mijlpaal. Ook voor mij. Want ze scheelt tien jaar met de oudste. Het is dus alweer even geleden dat ik op zo’n klein krukje plaatsnam. Maar goed, omdat het voor haar voor het eerst was, mocht ik er even bij blijven. En wat bleek? We kwamen net op een moment dat de kindjes uit haar klas even een boekje mochten ‘lezen’. Sommige kindjes namen een boekje van school. Andere hadden zelf wat meegenomen. Zo ook een meisje dat druk aan het bladeren was in haar voetbalplaatjesboek van de appie.

En toen gebeurde er iets. Iets dat ik nooit verwacht had mee te maken. Een jongen uit de klas kwam naar haar toe en zei vol trots: “Ik heb Lieke Martens!”

Hoeveel vooroordelen kun je in één seconde wegvagen. Ik bedoel, we hebben het over groep 1. Kindjes van 4 à 5 jaar oud. Dat jongens het over voetbal hebben, oké. Maar ten eerste zit daar een meisje met een voetbalplaatjesboek. Een beeld waar ik me tien jaar geleden nog geen voorstelling van kon maken. Ten tweede is er een jongetje dat pronkt met het feit dat hij een geweldig plaatje heeft. En dan denk je Frenkie de Jong of Matthijs de Ligt. Maar nee hoor. Het is Liekes naam die door de klas schalt. En iedereen die het hoort vindt het stoer. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Kortom, er is in tien jaar veel gebeurd. Nu maar hopen dat we niet nog eens tien jaar moeten wachten voordat ook de vrouwelijke Eredivisiespeelsters hun plaatje in het boek krijgen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

UA-74423621-1